زندگی در کلمات

گاه نوشته ها

زندگی در کلمات

گاه نوشته ها

آخرین نظرات
پنجشنبه, ۱۹ مهر ۱۳۹۷، ۱۲:۰۵ ق.ظ

یک تقدیم متفاوت

کتاب تازه ی دکتر محمود سریع القلم با عنوان "اقتدارگرایی ایرانی در عهد پهلوی" منتشر شده است.هنوز کتاب را تهیه نکرده ام ولی یادداشت صفحه ی تقدیم آن در سایتشان منتشر شده است.

یادداشت زیبا و قابل تاملی است.بهانه ی خوبی است تا از فضای دو روز گذشته اینجا فاصله بگیریم(بگیرم). ;)

امیدوارم همه ما (و از جمله من)، بتوانیم تلاش کنیم تا به این سمت و سو حرکت کنیم.

 

تقدیم به ایرانیانی که در سال ۱۴۲۲ زندگی خواهند کرد به طوری که:

 

۱-در انتخابات، مردم به احزاب رأی خواهند داد نه افراد؛
۲-صادرات پتروشیمی ایران، سهمی جزء پنج کشور اول جهان را خواهد داشت؛
۳-در جاده­ ها، هر ۲۵ کیلومتر، یک بخش استراحت وجود خواهد داشت؛
۴-شهروندان هر چند ماه، یک کتاب خواهند خواند؛
۵-شخصیت شهروندان با دانش آنها هم زمان رشد خواهد کرد؛
۶-نارسایی­ های محیط زیستی با آموزش و فن­آوری روز حل خواهند شد؛
۷-به واسطه حمل و نقل عمومی، نیاز شهروندان به خرید اتوموبیل کمتر خواهد شد؛
۸-یک سوم نمایندگان مجلس از بانوان خواهد بود؛
۹-حداقل بیست میلیون توریست از ایران بازدید خواهند کرد؛
۱۰-هیچ شهروندی در سواحل دریای خزر و خلیج فارس، آشغال پرت نخواهد کرد؛
۱۱-چندین تلویزیون خصوصی با تلویزیون دولتی رقابت خواهند کرد؛
۱۲-شهروندان ۵۶ کشور مسلمان می­توانند بدون ویزا به ایران سفر کنند؛
۱۳-اخلاق مدنی به طور چشمگیری در ایران رشد خواهد کرد؛
۱۴-ایرانیان صاحب قرارداد اجتماعی خواهند بود؛
۱۵-میانگین سن وزرای کشور، بین ۴۰ تا ۴۵ سال خواهد بود؛
۱۶-تعداد دانشگاه هایی که مدرک دکتری می­دهند به زیر بیست خواهد رسید؛
۱۷-نرخ مهاجرت به حداقل خواهد رسید؛
۱۸-نظام بانکی و مالی بین­ المللی شریک و رقیب نظام بانکی ایران خواهد بود؛
۱۹-روابط ایران با عموم همسایگان، عادی و مسالمت­ آمیز خواهد بود؛
۲۰-شهروندان در رعایت آداب گفت و گو، قبول کردن تفاوت­ های فکری و رعایت حریم فردی، در منطقه خاورمیانه زبانزد خواهند بود؛
۲۱-ایران، قطب صنعت IT/ICT در خاورمیانه خواهد بود؛
۲۲-متخصصان و بنگاه های ایرانی، نقش عمده ­ای در امور تجاری و اقتصادی کشورهای همسایه خواهند داشت؛
۲۳-شهروندان با گذرنامه خود حداقل به ۱۴۵ کشور بدون ویزا می­توانند سفر کنند؛
۲۴-صادرات نفت و گاز ایران متوقف خواهد شد؛
۲۵-تصویر بیرونی از ایران: علمی، فن­آوری، فرهنگی و مدنی خواهد شد؛
۲۶-مهندسین و متخصصان ایرانی به همراه تبعه 35 کشور دیگر در تولید ایرباس مشارکت خواهند کرد؛
۲۷-رتبه اعتباری ایران در سرمایه­ گذاری به +A خواهد رسید؛
۲۸-و در نتیجه، هنر، معماری، ادبیات و فرهنگ ایران در دنیا مطرح خواهد بود؛
۲۹-درآمد سرانه به بالای بیست هزار دلار خواهد رسید؛
۳۰-و در نتیجه، اعتماد، صداقت، همکاری مدنی، نهاد خانواده و راست­گویی در کشور فراگیر خواهد شد.

 

نظرات  (۲)

۱۹ مهر ۹۷ ، ۰۷:۰۹ طاهره خباری
مورد 25 خیلی خوب بود: «تصویر بیرونی از ایران: علمی، فن­آوری، فرهنگی و مدنی خواهد شد»
یادمه چند روز یه جایی خوندم که نویسنده‌ی خارجی نظر مساعدی نسبت به ایران نداشته. بعد یه نویسنده‌ی داخلی نوشته بود که ایشون تصویر مناسبی از ایران در ذهن ندارن.
همون لحظه با خودم گفتم که بخشی از اون تصویر رو ما ایرانی‌ها توی ذهن خارجی‌ها می‌سازیم. همش رو که خودشون به‌تنهایی و توی خلأ که نمی‌سازن!
امیدوارم مواردی که در این تقدیم گفته شده رو یه روزی بهش برسیم
پاسخ:
طاهره باهات موافقم. تصویر بیرونی از ایران تابع عوامل متعددیه ولی فکر می کنم یکی از مهمترین هاش همین موضوعیه که بهش اشاره کردی.
ولی بین خودمون بمونه ،یکی دیگه از عوامل مهم که روی تصویر بیرونی موثره، تصویر درونی هست. یعنی تصویری که ما خودمون از خودمون داریم. وضع این مورد هم که چندان تعریفی نداره ;)

منم مثل تو امیدوارم که همه مون در جای خودمون تلاش کنیم تا روزی به این موارد (و ان شالله تعالی بیشتر از این موارد هم) برسیم
ممنون از کامنتت.
می‌دونی سامان. من فکر می‌کنم تا سال ۱۴۲۲ که سهله تا ۱۵۲۲ هم اینها محقق نمیشه. 
همون موقع که این پست رو‌ گذاشتی خواستم بیام اینو بگم ولی بعد گفتم منفی بازی در نیارم :)
کلن من یه بدبینی‌ای نسبت به آینده‌ی این مملکت دارم‌ که نگو. حتی وقتی حالم نرماله.
بعد فکر کن الان که آنرمالم به خاطر اینکه روزها کوتاه شده و من هم که با نور زنده‌م و آفتاب پرست درونم افسردگی گرفته، البته حیوون‌های دیگه‌ ی درونم بعضا خوشحالن مثلا شتر درونم جفتک میزنه الان :))
هم اینکه آخرای کتاب جزء از کل رسیدم و کلی برای جسپر و مارتی گریه کردم و توی خونه تنهام در حالیکه بیرون باد سرد و شدید میوزه و جمعه هم هست، دیگه خودت حساب کن وضع روحیم چطوره و بدبینیم به حد اعلاء رسیده:))
خلاصه که طبق عادت علاوه بر متمم و‌ روزنوشته به وبلاگ تو هم سر زدم و باز چشمم خورد به این پست، گفتم حرفمو بزنم‌ که یه وقت نگفته از دنیا نرم:)

پاسخ:
مریم، راستش رو بخوای ته دلم یه صدایی هست که چیزایی میگه شبیه حرفهایی که گفتی.حتی وقتی که نرمالِ نرماله:)
نوع جونورش رو هنوز کشف نکردم و تلاشم اینه که هر وقت کشفش کردم ذبحش کنم:) .چون علی رغم مستنداتی که برای حرفهاش ارائه میده بازم دلم نمی خواد خیلی جدیش بگیرم.(البته نا دیده ش نمیگیرم.فقط کمتر جدیش میگیرم)
تغییراتی که دکتر سریع القلم میگه به نظرم نیازمند زیر ساخت های سخت و نَرم زیادیه. حتی اگه به زیرساخت های سختش هم امید ببندم(که تامین اونها هم خیلی سخته) باز هم امیدم به زیر ساخت های نرم خیلی زیاد نیست.
اما از طرفی گاهی پیش اومده که در یک کشور و جامعه ای حلقه هایی تقویتی و مثبت در جهت بهبود و اصلاح شکل گرفتن که به واسطه ی تقویتی بودنشون تونستن در مدت زمان نسبتاً کوتاهی(یعنی در حدود پنجاه تا صد سال) تغییرات بزرگی رو به وجود بیارن. و این مسئله کور سوی امید من رو هنوز میتونه حفظ کنه.

به هر حال حتی اگه به این نقاط هم نرسیم به نظرم ترسیم شفاف شون(یعنی همین کاری دکتر سریع القلم انجام دادن) پیامد های مثبتی به همراه داره.
شاید این تصاویر شفاف و تلاش کردن براشون باعث بشه که در هر صورت در نقطه ای بهتر از امروز بایستیم و اگر این اتفاق بیفته یعنی رشد کردیم (هر چند کم ولی بازم امیدوار کننده ست)

پی نوشت: نمیدونم یه ذره امیدوار شدی یا اینکه باید استدلال! های جدید رو کنم ;)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی